KLAAS PAØKDM schrijft:
10-10-2005 Belofte maakt schuld !
In de tijd dat ik de MEPPELRONDE leidde meldde zich regelmatig een zekere PA3GGK in. Het was Rob uit Marum. Hoewel hij soms nogal (te) breedsprakig was gaf hij vaak goede electronische tips, iets wat de ronde vaak leerzaam maakte.
Hij vertelde soms ook verhalen over zijn medewerking aan de (toen nog) piratenzender VERONICA en ook over zijn andere hobby het motorvliegen. Een keer riep hij mij aan via PI3MEP met de mededeling dat mijn xyl een schone was aan de lijn had hangen. Naar buiten gaande zag ik hem rondjes draaien in mijn buurt. Een toen aparte gewaarwording.
Mijn nieuwsgierigheid bracht me richting Marum. Na enig vragen kwam ik via een sintelweg en verder op zandwegje zoekende naar antenne’s (een zendeling kijkt letterlijk en figuurlijk altijd naar boven ) bij Rob ( dat dacht ik ) zijn stulpje aan. Een luxieus verbouwde boerderij. Na begroeting gingen we naar zijn huisgenote. Conny was haar naam. Ze was zo als bleek de eigenaresse van de stulp te zijn en omdat haar man overleden was en ze niet alleen in die negorij wilde wonen had ze Rob gevraagd om bij haar in te trekken. Na enig overleg over de plichten en geneugten vestigde Rob daar zijn reparatie werkplaats en natuurlijk ook de diverse zendantennes. We dronken thee en ze serveerde heerlijke Franse truffels.
Rob zijn lab was een doorsnee radio amateur shack. Er was wel een stoel om op te zitten tussen allerlei begerenswaardig materiaal en mooie meet-apparaten enz.
Ik heb dit bezoek enkele keren als ik in de buurt was herhaald. Soms speciaal om die fijne truffels. ( Ik ben een oude –letterlijk -- snoeper hi. ) Een keer troonde Rob me mee naar zijn zijn twee ultralight vliegtuigen die voor het huis geparkeerd stonden. Deze waren gemaakt van alluminium buis, linnen en een wat groot uitgevallen bromfiets motor. Ik kreeg een uitnodiging om even naar de Wadden eilanden te vliegen. Gezien mijn gewicht en het koude Waddenzee water bedankte ik voor de eer. Hij wilde toch een demonstratie geven. Het hek naar buurmans schapenweide ging open. De motor werd gestart, de schapen ging naar de kant van de wei en Rob ging na enig taxien de lucht in. Een minuut of vijf hoorde ik weer het bekende geluid. De schapen ook. Ze gingen weer naar de kant en Rob landde veilig. Ik kreeg nog enige staaltjes te horen over het motor vliegen vanaf Eelde en ging naar huis.
Door het stoppen met de MEPPELRONDE verloor ik Rob uit het oog. Echter tijdens de markt aan de Lichtmis in 2001 trof ik hem weer. Hij was vergezeld van beauty dame met twee kids uit de (zo als we dat vroeger op school geleerd hadden ) uit de gordel van van smaragd . Het tegenwoordige Indonesia.
Tijdens het drinken van een verfrissing deed Rob zijn verhaal. De genoemde dame (een gescheiden vrouw ) was net als Rob een vervent vliegster. Het hinderde haar erg dat als op het vliegveld arriveerde ze begroet werd door een stel vliegers die zich als vurige hinnikende hengsten gedroegen. (Rob’s eigen woorden). Ten einde raad vroeg ze Rob of hij haar chaparone wilde zijn. Na enig overleg over weer betreffende de verplichtingen en geneugten, zoals b.v. op de kinderen letten enz. trok Rob bij haar in. Maar zoals vaak de
romance was maar van korte duur. Haar ex wilde haar terug hebben dus Rob stond “op de keien”
Enige weken geleden belde Rob mij op en deed zijn verhaal over wat er na die scheiding geschied was. Het was als een donderende spraakwaterval . Ik kon er geen woord tussen krijgen, maar toch wel interessant !
Hij – zo was zijn letterlijke verhaal- zocht en vond nieuw avontuur. Hij vloog regelmatig naar Curacou. Hij had daar zelfs mooi optrekje en een snelle auto. Tijdens een van zijn reizen moest hij de bank delen met een door de zon gebruinde Caraibean lady. In de elf uur durende vlucht voerden ze samen lange boeiende gesprekken, zo intens zelfs dat de lady na de landing op Curacou nog even vlug haar telefoon nummer schreef op Robs hand bagage met het verzoek hem eens te bellen.
Bij de douane verloren ze elkaar uit het oog. Op de vliegveld parkeerplaats aangekomen ontdekte Rob dat zijn car weg was. Gestolen, iets wat daar schijnbaar een normale zaak is.
Dus even aangifte doen bij de lokale politie. De dienstdoende diender noteerde het een en ander en vertelde dat er bij hun op het terrein een dergelijke wagen stond. Kom maar even langs dan kunnen we misschien de zaak snel regelen was het advies. Dus gauw naar het bureau , de auto papieren tonen en ja het was Rob zijn wagen. De agent toonde ook nog enige interesse in zijn bagage. Na een vluchtige controle zag hij het telefoon nummer. Het bleek het nummer te zijn van een vooraanstaand lid van een drugs syndicaat . Rob kreeg onmiddelijk gratis logies aangeboden plus de volgende dag een gratis KLM vlucht naar Schiphol. Vandaar een bustochtje naar een mooi ommuurd staatshotel in de Bijlmer. Volgens Justitie hoorde hij daar niet thuis en zo ging hij op staatskosten via de lik in Leeuwarden en Groningen naar het rustige Veenhuizen. Het was daar – zo ging de spraakwaterval door -- prima wat de kost en inwoning betreft maar ik mistte na drie jaar daar logeren mijn vrijheid.
“Ik kreeg een briljant idee” zo vertelde hij. Ik schreef een brief naar de misdaad journalist de Vries ( De man die het verhaal over de NEELTJE JACOBA met aan boord de drugbaron Bruinsma en soms een of meer dames, uitploos ) waarin ik mijn onschuldig gevangenhouding beschreef. Na enig heen en weer schriftelijk contact , schreef zijn secetaresse dat haar baas bezig was grotere vissen te vangen als deze .
Justitie werd ook actief of het kwam door die correspondentie is niet duidelijk. Hij kreeg het aanbod van voorlopige in vrijheidstelling onder voorwaarde dat hij een enkelbandje moest dragen en zich alleen tussen 14 en 17 uur zich op straat mocht begeven. Het huis van zijn ouders stond gemeubeld leeg . Dus dat was een gechikte plek. Hier wacht hij op het moment dat Justitie hem hun verontschuldiging zullen aanbieden betreffende zijn vrijheids beroving.
Op mijn vraag die ik tijdens het haperen van de waterval hem stelde over de frequentie en de reikwijdte van het zendertje kwam geen antwoord.
Mijn xyl meldde zich met de mededeling dat ik onmiddellijk moest komen omdat anders de hond in de pot was. Dus afbreken. Rob vertelde nog mee dat hij weer wilde uitzenden en verzocht me alle bekenden te groeten en hun zijn verhaal te vertellen. Dat beloofde ik en hing de telefoon op de haak. Via de Meppel site van de VERON gebeurd dat nu.
Als een van de aandachtige lezers van dit epistel hem op een of andere manier ontmoet vertel hem dan dat hij onze site moet lezen. Dan ziet hij dat ik mijn belofte vervuld heb. Nog een tip bemoei je nooit met drugs !!
P.S. De hond was gelukkig nog niet in de pot. Mijn kokkin die al meer dan zestig jaar het eten bereid had het weer prima gedaan. Nog een ding: Ik ben haar hulpje hi.
Klaas
September
2004
In oktober van 1981
hadden we op een zaterdag middag en avond (We de VERON – MEPPEL R32) een
feesteli
Asse Otter
de tegenwoordige PE1 AOD had aan de achterkant van onze vergader locatie
enig dozen met radio onderdelen geplaatst met de bedoeling deze te verkopen. En
dat ging zo vlot dat we besloten een volgend jaar een kleine radiomarkt op te
zetten. Tot onze verbazing waren er veel meer aanmeldingen voor een standplaats
dan we hadden verwacht. Meer dan veertig kramen met onderdelen en veel
bezoekers. In enkele jaren groeide dit uit tot meer dan 200 verkoop plaatsen.
Bij de eerste officiële markt bleven er veel zaken staan en we besloten die
even bij opbod te verkopen. Uw schrijver werd tot veilingmeester benoemd hi.
De spontaan
gevormde marktcommissie gelukte het door allerlei maatregelen, het geheel te
maken tot de grootste openlucht radio markt van Nederland.
De openbare
--verkoop klein begonnen-- werd
steeds groter en kreeg landeli
Beide groepen
hebben later voor de stichtingsvorm gekozen.
Dat is zo door
gegaan tot aan de markt van 2002. In de Stichting ROM (Radio Onderdelen markt
Meppel ) had een ingrijpende bestuurswisseling plaatst gevonden en het nieuwe
bestuur besloot met de openbare verkoop vanwege het vele werk zo als het
verzamelen van de onderdelen en de afvoer van de rommel dat overbleef iets wat
enig geld kostte met de veiling te stoppen Ik was toen van deze maatregel niet
op de hoogte.
Na ruim 3 uur
alles aan te prijzen bleek de opbrengst ca. Euro 300.— te zijn. De
penningmeester(esse) kwam na de
veiling naar me toe en scheepte me af met de
j.d.n fooi van Euro 50.—
en de mededeling, dat het afgelopen was met de onderdelen veiling.
Gelegenheid om protest aan te tekenen was er niet want de persoon in kwestie was
verdwenen in het publiek.
Het was mijn
bedoeling om tot mijn tachtigste jaar de veiling te leiden en dan die eventueel
aan een ander over te dragen. Behalve de desillusie van te weinig afdracht ook
nog de staking van de openbare verkoop kwam hard aan. Gelukkig is door stille
soms harde diplomatie alles terecht gekomen. Het te weinig afgedragen geld kwam
op de omzetter rekening en met de belofte om mijn wens die laatste veiling te
doen is spontaan aan mee gewerkt.
U i t d r u k k
e l i j k wil ik langs deze weg
verklaren dat na dit alles bij mij geen enkele rancune ten opzichte van wie dan
ook meer is. Wie de acht kruisjes gepasseerd is blijft niet boos hi.
Nu nog even de
financiële kant. Het was niet eenvoudig te bepalen wat de totale opbrengst van
de openbare verkopen was.
Gelukkig heeft
in 1996 Alex Tempelman ( de zoon van PE0RTM)
een oorkonde gemaakt waarop het bedrag van fl. 5000.— vermeld stond.
Vanaf die datum
kon ik in de omzetter boekhouding de toe gekende halve opbrengsten bepalen. Het
totale bedrag ( in guldens uitgedrukt was meer dan fl. 9000.-- . In Euro’s dus
ruim 4000.—
De opgetelde
saldi van de omzetterkas en van de ROM kas zijn op dit moment lager.
Dat betekend dus
–theoretisch-- dat de
opbrengsten van de veilingen er voor gezorgd hebben dat er geen negatieve
saldi’s zijn.
Ik hoop de
komende radiomarkt 2004 aan de Lichtmis weer te bezoeken.
Ik zal dan toch
met enige weemoed ki
73
Klaas PA0KDM
|
|
|
Tijdens de VR werd ons lid pa0kdm vereerd met
een beker voor het feit dat Klaas al 55 jaar qsl manager is voor de afdeling
32 (meppel)
|
|
09-02-2003DE WATERSNOOD IN 1953
Diverse hams hebben me gevraagd wat de Meppeler zendamateurs tijdens de watersnood gedaan hebben. Daarom dit verhaal.
In 1953 waren er in Meppel en omgeving drie gelicenceerde zendamateurs n.l. PA0RWS
Teun- PA0ASM Aaldert of Ari- en ondergetekende PA0KDM.
Op die Zondagmorgen toen de wind met orkaankracht over ons heen trok probeerde ik rond 10 uur of mijn
antennes het nog deden. En dat was nog wel in orde. Alleen de verwarde berichten die ik hoorde begreep ik niet. In die tijd werd er door de RCD regelmatig op de amateurbanden geluisterd. Vloeken of politieke uitspraken of zelfs als de xyl iemand feliciteerde of gedag zei kon nare gevolgen hebben. Meestal was het een bepaalde tijd "zendverbod". De velen van ons kennen PA0ZX. Hij kreeg zo eens drie
maanden zend verbod.
En nu die "rare" berichten. De nieuwsomroeper van Hilversum had 's morgens om 8 uur vermeld dat door de storm in het zuiden van het land veel land onder water stond, maar dat verdere info ontbrak.
Rond 10.30 uur hoorde ik de bekende PA0PN Piet Neven op Walcheren met een oproep richting Meppel voor de fa. van Esso om de bestelde zandzakken zo snel mogelijk te sturen omdat die nodig waren
i.v.m. een dijkdoorbraak bij een sluis in Vlissingen.
Ik belde van Esso op en vertelde hem wat ik gehoord had. De man begreep eerst niet dat dit bericht over de radio kwam. Na hem duidelijk gemaakt te hebben dat er zendamateurs waren die dit bericht verzonden hadden zei hij dat er inderdaad een grote partij zakken richting Zeeland moesten.
Hij beloofde me terug te bellen. Rond 11.30 uur kreeg ik hem weer aan de lijn. Mijn verhaal over die
doorgebroken dijk klopte en volgens zijn informatie waren er veel meer dijken bezweken. Hij vertelde dat er een schip aan de Prins Hendrikkade in Meppel lag dat morgenochtend rond 9 uur naar Rotterdam ging. De schipper wilde de partij tegen betaling wel mee nemen.
Even later hoorde ik PA0RWS roepen rond 3700 Khz. ( Het Meppelnet ) PA0ASM en ik melden ons. We gaan naar 3800 was Teun's voorstel.
Wat ik hier allemaal hoor kan ik geen touw aan vast knopen.
Daar aangekomen vertelden ASM en ik wat we allemaal gehoord hadden en dat het Zuiden van ons land zich een grote ramp voltrok. Kom naar de woonark dan kunnen we misschien overleggen of we helpen
kunnen.
Tussentijds bleef Teun luisteren en toen we bij hem aankwamen vertelde hij dat ze zendamateurs met mobiele op 12 volt werkende zenders en
ont vangers dringende verzochten naar Rotterdam te komen om de verbindingen in de rampgebieden te helpen opbouwen. Ook kwam Jan de Geus de latere PA0PWO binnen. Die beschikte over een
complete 19 set met een antenne met rolspoel, een dynamotor en een grote 12 volts accu. We wisten dat
die set prima werkte. We hadden hem n.l. enige malen gebruikt als vossen jacht zender.
De vraag die het eerste kwam was hoe krijgen we dat meer dan 100 Kgs geval in Rotterdam. De
nieuwsberichten van 13 uur vermeldden dat het treinverkeer bij Gouda gestopt was vanwege het hoge water bij de spoor dijken.
Het schip aan de Prins Hendrik kade werd genoemd. Het lag enkele minuten van ons af. PA0ASM die uit een schippers familie stamde ging er heen. Hij kwam terug met de mededeling dat hij die schipper kende en deze bereid was een of meerderen van ons mee te nemen.
De volgende vraag was wie! Teun en Jan waren beiden ambtenaren bij de Waterstaat en konden dus niet mee. Dit werd later bevestigd door een bericht dat ze zich gereed moesten maken voor eventuele uitzending naar elders. Aaldert was wat grieperig en had niet veel zin. Ik bleef dus over.
Tijdens ons overleg stond de 80 meter ontvanger bij. We hoorden op 3780
Khz. PA0IDW in Laren die antwoord trachtte te geven op vragen van eventuele behulpzame amateurs.
Op ons aanbod reageerde hij spontaan. Roep mij rond 16 uur aan (later ging moeilijk
i.v.m. de dag/nacht condities) want er begint zich een soort "net" te vormen die diverse zaken met toestemming van de RCD proberen te regelen.
Om 16 uur maakte PA0RWS weer verbinding met hem. Hij vertelde dat er meer aanbod was en van sommigen die dichter bij het rampgebied woonden.
In verband met het vertrek van het eerder genoemde schip werd afge sproken om morgen ochtend (Maandag) rond 8 uur weer contact te maken.
Dat heb ik toen gedaan omdat PA0RWS een bericht had gekregen van zijn "baas" om elders aan de slag te gaan.
PA0IDW deelde me mee dat er voldoende aanbod was, maar dat het moeilijk was om de amateurs op de in nood verkerende gebieden te krijgen en mede omdat we op zijn snelst Dinsdag in Rotterdam konden zijn wat te
laat was, werden we bedankt voor de aangeboden hulp.
Het enige wat we konden doen was luisteren en soms telefonisch een enkel bericht door te geven. Dit was meestal overbodig omdat velen in het land luisterden en het zelfde probeerden te doen.
Wel was het vermakelijk -ondanks de nare berichten die we hoorden dat als een buitenlandse amateur CQ riep hij
onmiddellijk van velen te horen kreeg dat er in HOLLAND een noodnet liep dat niet gestoord mocht worden.
Ook was regelmatig het zeer luide signaal te horen vanuit het NATO hoofdkwartier dat toen nog in Fontainebleu bij Parijs was.
Die boden diverse zaken en hulp aan. ( Dus dat ging beter als via de officiële
lijnen ). Ook het Italiaanse Rode Kruis meldde zich af en toe met de toezegging van hulpgoederen. Ik heb nog een qsl kaart van een verbinding met hun --I1NT-- omdat een bericht bij PA0YG de leider van het noodnet vanwege de qrm niet te ontvangen was en hier wel later heb door gezonden.
Enig leedvermaak hadden we als zendamateurs dat de legerzender DOB in Bergen op Zoom geen verbinding kon maken met de in het rampgebied ingezette militaire commando's. Amateurs hielpen hun daar bij!!
Ook een bericht van amateurs die in Hamburg bij het gas-water en electrabedrijf werkten en aanboden te helpen met medeneming van gereedschap en herstel materiaal hoorde ik.
Dat gaf in die korte tijd na de oorlog een vreemd gevoel. Eerder terreur, onderdrukking en roof en nu zo'n aanbod.
Het is later aangenomen en een grote ploeg technici uit Duitsland kwamen en hebben toen in de diverse gebieden die weer droog
vielen zeer nuttig werk gedaan.
Na ruim een week, in de nacht van Maandag naar Dinsdag bedankte een hoofdambtenaar van Rijks Waterstaat ( waar onder de RCD viel ) de Heer van Schendel alle amateurs die actief en ook die niet uitgezonden hadden voor hun inzet.
Enige tijd daarna richtte de Heer van Schendel in opdracht van de regering een noodnet op dat zich bij rampen enz. moest inzetten. Mooi op papier maar er kwam niets van terecht. Noodnet nood schreef eens een amateur in
ELECTRON.
De P.T.T. zorgde voor waterdichte (letterlijk en figuurlijk) verbindingen. Er werd een Organisatie Bescherming Bevolking gevormd die veel geld kostte en later ook weer verdween.
Technisch gezien was de toen verleende hulp door amateurs een grote prestatie. Practisch alles was zelf gebouwd en getest.
Latere leden van onze afdeling zo als PA0UF was toen second operator bij PA0DK in Halsteren. PA0TRI die geruime tijd in Uffelte gewoond heeft was tweede operator bij PA0PWX in
Dortrecht. Hij kwam tijdens de herden king uitzending van de NOS (Zaterdag
j.l.) nog even in beeld.
Nu werken we met zwarte Jappen dozen waarvan we weten dat die een bepaald vermogen produceren en we weten ook nog waar de gekochte antenne aangesloten moet worden.
hi.
Ik heb verleden week naar de stations geluisterd die speciaal voor deze herdenking in de lucht waren. De aanroepende amateurs leken wel een horde aasgieren die zich op een prooi stortten.
De NORMEN EN WAARDEN zijn in 50 jaar wel wat (veel) veranderd.
Het is een kort en onvolledig verhaal van een 80 jarige die dit jaar voor het laatst de openbare verkoop aan de Lichtmis hoopt te doen.
|
|
MAGNETISCHE LOOP GESCHIKT VOOR NABOUW !!
Subject: diversen
Date: Thu, 12 Dec 2002 23:26:16 -0000
Het programma heet magraam.exe en doet verder hetzelfde als het programma
dat je al hebt, maar deze nieuwe versie is gebruikersvriendelijker.
Over dit soort antenne kun je van alles en nog wat lezen, maar niet alles
wat je leest is absoluut waar.
Wat wel waar is, is dat de antenne een relatief lage efficiëntiegraad heeft.
Alles wat je dus in redelijkheid kunt doen om de verliesweerstand in de
antenne en de afstemcondensator te beperken verhoogt de efficiëntie.
Zo is een cirkelvormig raam beter dan octagonaal raam en dat weer beter dan
een vierkant raam, omdat de stralingsweerstand bij de cirkelvorm het hoogst
is en afneemt naarmate meer van de cirkelvorm wordt afgeweken.
Voor de geleider geldt in principe hoe groter de diameter hoe beter, maar daar
is een grens aan. In de eerste plaats natuurlijk uit praktische overwegingen,
maar ook uit theoretische.
Naarmate de dikte van de gebruikte geleider toeneemt wordt de Q van de
antenne hoger en de bandbreedte kleiner, en de afstemming kritischer.
Voor kleine ramen voor 10 tot 20m kan nog redelijk eenvoudig een cirkel
worden gebogen uit een stuk geleider, met als voordeel geen lassen in de
geleider. Voor ramen voor de langere banden wordt dat een stuk moeilijker.
Daarom heb ik voor mijn grote raamantenne 22 mm. diameter koperbuis gebruikt
In de eerste plaats omdat ik daarvan een redelijke voorraad had, maar ook
omdat daarvoor 45 graden ellebogen in de handel zijn en dat maakt het
gemakkelijk om een octagonaal te construeren. Voor 25 mm. buis dat ook in
de handel is heb ik die ellebogen nog nergens gezien. Het nadeel van de
octagonaal is dat je acht stukken dus aan elkaar moet solderen. Dat geeft
natuurlijk verliezen. Puristen zeggen dat je dan de zilversoldeer moet
gebruiken. Dat zal wel maar met looggieterssoldeer gaat het ook goed.
De einden van het raam moeten bij voorkeur direct op de afstemcondensator
gesoldeerd worden. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan.
Zelf heb ik twee korte stukken koperpijp plat geslagen en die heb ik met
bouten en moeren op de statoren van de condensatoren bevestigd.
De twee stukken pijp steken uit de top van de waterdichte plexiglas doos
waarin de condensator zit, en zijn op hun beurt aan de twee platgeslagen
uiteinden van het raam gebout. Daar klopt in theorie dus niets van
maar het werkt toch goed.
De condensator moet ook zo verliesvrij zijn als mogelijk. Bij voorkeur een
vacuümcondensator maar daar is moeilijk aan te komen, zeker als je er bij
gebruik van 100W een nodig bent die goed is voor zo'n 15 KV. Een gewone
draaicondensator gaat ook goed, maar dan moet het bij voorkeur een split-
stator zijn, in welk geval de raamuiteinden aan de statoren worden bevestigd.
Het verliesgevende sleepcontact met de rotor wordt dan vermeden. Zelf gebruik
ik twee 2-voudige condensatoren van elk 2 maal 250 pF, waarvan ik de secties
parallel heb geschakeld. De assen van beide condensatoren heb met een metalen
askoppeling aan elkaar bevestigd, zodat ik twee 500 pF condensatoren in serie
heb staan. De condensatoren hebben een zo grote plaatafstand, dat ze elk goed
zijn voor 7,5 kV. Aangezien ze in serie staan verdragen ze samen dus 15 kV.
Puristen beweren dat deze soort condensatoren alleen bruikbaar zijn als de
platen op de assen zijn gelast! Bij mij is dat niet het geval, en je weet hoe
goed de antenne werkt, zelfs na 4 jaar buiten te hebben gestaan.
Met betrekking tot de voeding van de antenne is de koppellus de meest
gebruikte en eenvoudigste methode. Vaak wordt voor de lus, die een omtrek
moet hebben van ongeveer 1/5e van de omtrek van het raam, dikke coax gebruikt
zoals RG213 e.d. Sommige constructeurs hebben het moeilijk gevonden om op
deze wijze op meer dan een band een goede aanpassing op 50 Ohm te krijgen.
Ergens las ik in een artikel, dat een lus met een dikkere binnenader
gemakkelijker aanpast. Ik heb dat advies gevolgd en gebruik voor de binnen
ader van de lus 5mm diameter dunne messingbuis. Daar over heen krimpkous en
daar weer overheen de mantel van een stuk coaxkabel, die afgetapd wordt
met plastic isolatieband. Ik vond inderdaad op 40m en op 80m met het grote
raam een goede aanpassing op beide banden.
P.S. Ik heb de e-mail letterlijk weergegeven. Voor hen die interesse hebben
in een betrekkelijk kleine antenne is dit een must.
Je kunt Gerhard G0UVR vroeger PA0AXE (nog altijd lid van R-32) Woensdag-
avond's rond 20.30 LT op 3715 KHz + - QRM in qso horen met PA0JMW.
Hij werkt dan met zo'n loop en heeft een goed signaal. De antenne straalt
vrij laag af ideaal voor dx !! Er is door hem met ZL, VK en natuurlijk W
en VE mee gewerkt.
Wie met hem wil corresponderen kan dat via het e-mail adres boven vermeld
doen en natuurlijk via 3715 Khz. (een zeer bekende frequentie voor mij hi)
73 Klaas PA0KDM
NIEUWJAARS RONDE door KLAAS pa0kdm
De Meppel-ronde groep heeft
me verzocht deze nieuwjaarsronde te leiden. Hier aan geeft ik gaarne
gehoor. Het is het treffen van oude bekenden en ook nieuwe kennismakingen.
Allereerst iedereen een gezond en vredig 2002.
De ronde is op 80 - 2 meter
en op 70 cm. Ik hoop dat alles goed werkt.
Traditie getrouw een kleine
terugblik op het voorbij gevlogen jaar waarin grote dingen gebeurd zijn.
Aardbevingen, overstromingen en sabotage daden. Al die gebeurtenissen
hebben 1000-den mensenleven geëist.
Nu wat dichter bij
huis. De VERON afdeling Meppel. We hebben een goed verenigingsjaar achter de
rug. Veel mooie activiteiten maar ook droeve zaken passeerden.
PA3BOQ Hans Mondria die na
een hersentumor operatie gedurende 12 jaar met afnemende gezondheid werd geconfronteerd,
is overleden. Hij was een kundig technicus en amateur die voor ons lezingen
hield en diverse cursussen gaf.
Johan Defour PA3FSN zijn xyl RIA. Voor hem een figuurlijke en letterlijke steun.
Sonja Ponjee de echtgenote
van Paul PA0SPP. Niet de gevreesde kanker maar een hartaanval werd haar fataal.
Dan Gerdi de vrouw van
Bernard PE1BZP. Na een vakantie in Afrika trof haar tijdens een wandeling een
hart stilstand.
Bij alle genoemde
begrafenissen -resp. crematies waren meerdere leden van onze afdeling aanwezig.
Nu de afdeling zelf. Veel
mooie activiteiten. Sprekers van formaat. Excursies, diverse cursussen, het
verzorgen van de VHF dag bij niet genoeg geprezen gastheer Bertus Huisman aan de
Lichtmis met de daarbij tevens gehouden zelfbouw antenne metingen. De laatste
metingen werden in diverse binnen- en zelfs buitenlandse bladen gepubliceerd.
Een goede zaak is ook dat we
veel jeugdige leden hebben.
Het jaarlijkse hoogte punt
is de radio-markt aan de Lichtmis. Ondanks de zeer sombere weersvoorspellingen
bleef het droog en was het soms zonnig. Een paar
Hulde aan de groep die
zorgt dat alles op "rolletjes" loopt. Voor
de openbare verkoping was meer belangstelling dan verwacht. Om deze traditie te
continueren moet nog een kleine financiële hobbel glad gestreken worden. Ik heb
er vertrouwen in dat dit in orde komt.
Alleen een ding lukt me al
gedurende 12 jaar niet: Een trapje om op de verkoopwagen te komen. Wie weet
misschien helpt deze openbare hint.
Dan de vossenjachten.
PA0DFN en zijn xyl Jenny en nog meerderen zorgen er
Een unieke prestatie !!
Nog een enkel woord
over de omzetters. Op het 2 meter relais hebben we af
Controleurs van het
bedrijf die de bliksemafleiders op het ziekenhuis hebben
Ook ambtenaren van de RDR of
hoe het tegenwoordig heet hebben adviezen gegeven en metingen gedaan.
Een van hen vertelde
dat een hardnekkige storing (commercieel) ontstond door zgn. contact detectie op
grote afstand van het de gestoorde ontvanger. Iedere tip in dezen is welkom. Als
we het squelch niveau verhogen wordt de storing geringer of verdwijnt. Dit heeft
echter tot gevolg dat de reikwijdte dan veel kleiner wordt. Denk je eens in dat
b.v. Steef PE1IQF rijdend bij Veenhuizen Meppel niet kan bereiken! Dan moet hij
daar blijven!
De nieuwe 70cm
omzetter wordt momenteel door een jeugdige digitalist geprogrammeerd. Er komen
mooie mogelijkheden in die mij boven de pet gaan.
Jammer is dat de silo van
UTD dit jaar overcompleet wordt. De vraag is wat er dan met het gebouw gebeurd
en wie de nieuwe eigenaars worden.
Een beetje
amateur-vriendelijk of Euro tekens op de brillenglazen.
Ik ga nu luisteren op 80
meter, noteer een stuk of 10 calls, hetzelfde op 2 en 70 cm. Daarna krijgt ieder
de gelegenheid zijn zegje te doen. Amateurs die direct beginnen kap ik af door
op de volgende band te luisteren. Mensen graag jullie medewerking!!
DEEL 6 QSL-verhaal no.005 d.d.: 22-03-2001
Het verslag van de RQM vergadering.
Zaterdag 17 Maart j.l was er weer een vergadering van regionale
qsl- managers in het Dorp te Arnhem.
Weerzien van oude bekenden. De ingenomen qsls inleveren en de binnen gekomen kaarten mee naar huis nemen en ze te trachten aan de betreffende amateurs te geven.
De consumpties waren zoals altijd prima en eenvoudig.
Totaal genomen bleek dat de omzet zowel van ontvangen als verstuurde kaarten vrijwel stabiel blijft. Dit in tegenstelling met onze Zuiderburen - de Belgen - die in 2000 meer
verzonden.
Doordat zowel de PA als ON kaarten nu gelijktijdig in een pakket verstuurd worden kan men de stijgende posttarieven drukken en het totale kosten patroon beheersen. Eerder maakte
ons bureau elke maand "schoon schip" dwz. alles werd verzonden. Nu let men op het gewicht. Dus als een pakket voor
b.v. Brazilië 2100 gram weegt, 2000 gram verzonden en de resterende 100 gram gaat de volgende maand met een nieuwe zending. Dus eigenlijk een versobering.
Wel let men op dat die genoemde 100 gram echt de volgende reis mee gaat. Dus geen toestanden zoals die in de toenmalige Sovjet Unie waar ze ook op het gewicht letten, maar een volgende keer eerst een ronde hoeveelheid van de nieuw binnengekomen qsl verzonden. Dit -ik heb het al eerder vermeld soms kaarten jaren lang bleven liggen.
De huishoudelijke vergadering stelde net als altijd weinig voor. Nieuwkomers kwamen weer met wilde ideeën over hoe het beter kan.
Enige discussie ontstond over de in de callboekjes vermelden calls die als adres -00- opgeven
i.v.m. de heilige privacy. DE RDR wordt
verzocht in elk geval de woonplaats van de machtigingshouder te verstrekken.
Er was ook een lezing van PA3CRI een amateur die werkzaam is bij de RDR Hij vertelde dat door de privatisering steeds meer eisen vervallen. Zo is de type goedkeuring niet meer
nodig, harmonische onderdrukking is een onbekend begrip geworden, evenals het max. vermogen. Er wordt alleen ingegrepen als er storing is. Na een waarschuwing volgt een fikse boete die zoals al opgelegd in bepaalde gevallen in de duizenden guldens kan
lopen.
Wat ook voor ons raar is dat iemand die
b.v. ter goeder trouw een licht dimmer bij de GAMMA KWANTUM of en andere zaak gekocht heeft verantwoordelijk is voor het gebruik en dus een
boete riskeert. Hij kan dus niet terug vallen op de leverancier of importeur.
De spreker deelde ook dat veel controleambtenaren de dienst verlaten en elders een baan zoeken. Dus vrijheid blijheid ! of plat gezegd rotzooi maar wat aan.
Uit de vragen die aan het einde van de lezing werden gesteld voelde men de ontevredenheid over deze gang van zaken.
Ik weet niet of dit verslag hier op de juiste plaats staat. Wel weet ik dat dit veel amateurs met aandacht en gemengde gevoelens zullen
lezen.
Graag eventuele kritiek aan Klaas PA0KDM.
73 en tot in de M E P P E L R O N D E op Zondag 8 April a.s.
DEEL 5 QSL-verhaal no.004 d.d.: 25-01-2001
Ik heb diverse positieve reacties over mijn bijdrage aan de VERON MEPPEL- site ontvangen. En dan de redacteur van deze site die roept maar steeds om copy hi, dus gaan we verder..
Enige gegevens over de handelwijze van de vele qsl-bureau's in de wereld. Oorspronkelijk begonnen de zich voor de jaren 1930 vormende amateur verenigingen met allerlei zaken bezig te houden zoals bibliotheken, technische voorlichting, meet en ijkbureau's en natuurlijk met een uitgeven van een periodiek tijdschrift. Dat laatste vormde (meer als nu) de ruggengraat van een club. Ook de qsl-uitwisseling werd ter hand genomen eerst in allerlei primitieve vormen. Vastgesteld kan worden dat voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog er tussen veel landen regelmatige collectieve qsl-verzending plaats vond.
Na de oorlog werden de zaken weer op genomen en met nieuwe ideeën en frisse moed. Uit DL kwamen de eerste drie jaar geen kaarten want daar was het zwartzenden door de bezettingsmachten toen nog verboden. Ook vanuit de voormalige USSR kwamen bijna geen collectieve kaarten. Directe verzending van qsl's door UA-hams lukte helemaal niet en wel om twee redenen: De kosten en de KGB. (De USSR geheime dienst). Die dachten die vreemde kaarten met allerlei codes iets met spionage te maken hadden. Rond de 50 jaren was het de USSR amateurs zelfs verboden qso's te maken buiten hun invloed sfeer. Als je toch probeerde kwam er --sri-- terug.
Gelukkig is nu anders. Behoudens Noord Korea is het mogelijk overal qso's mee te maken. Uit de USA (toen nog voor ons een dx-land) kwamen grote pakken kaarten. Veel hams hadden in hun diensttijd de sfeer van het amateurisme geroken! Op dat laatste hoop ik nog eens in een ander verband terug te komen. Tenminste als het van Ton mag!.
Midden 1955 begon er qsl-post uit JA-land te komen. Men begon daar wei- felend fabrieksmatig apparaten van b.v. Heathkit na te bouwen en dus ook te gebruiken, hoewel de producten voor de binnenlandse markt daar toen nog zeer duur waren. Denk aan de kruipende TRIO zend-ontvangers. Dit gold ook voor auto's, verrekijkers en fototoestellen enz. Opmerkelijk was dat de kwaliteitstolerantie daar toen zeer ruim was. Ik kocht eens bij de voor de senioren (ouderen klinkt misschien wat degenererend) bekende Loe Lab een j... in Amsterdam een verrekijker. De beste heb ik uit een stuk of tien uitgezocht.
Ik neem aan dat het laatste exemplaar van die tien voor een knaak, sjoof of misschien wel een meier minder van eigenaar verwisselde, tenminste als het een oplettende koper was. Uit het verre oosten was toen nog weinig activiteit van de gewone bevolking. Het waren Europeanen en Amerikanen die er radio actief waren. Meestal waren dat bestuurs ambtenaren, technici voor olie, erts en andere grondstoffen winning. En dan de missionarissen, en weinig artsen enz. die ook zendamateur (soms min of meer uit nood om met de "beschaafde wereld op die manier contact te hebben) waren. Vanuit Afrika was het idem dito. In Zuid-Amerika waren toen veel niet gelicenceerde amateurs die ondanks dat toch wel qsl zonden via de bureaus.
In veel landen geld de regel dat de stapel kaarten voor een ander land een bepaald gewicht heeft bereikt ze dan verstuurd worden. Dit om portokosten te besparen. Over pob. 88 in Moskou kom ik een volgende keer terug. Andere landen, vooral hier in West-Europa verzenden regelmatig hun post. Nederland b.v. verzendt elke maand zijn vanuit de Nederlandse regio's binnen gekomen post. Hetzelfde met de uit het buitenland ontvangen kaarten. Onze zuiderburen (ON) maken tegenwoordig ook van de diensten van het Dorp in Arnhem gebruik. Dat is voor hun en ons voordeliger. De DARC (oosterburen) hebben de zaken nog beter voor elkaar. Daar wordt nl. voor een groot deel de qsl-post machinaal verwerkt en verzonden naar de zgn. DOK's (distrikts orts kenner). Iedere amateur heeft zijn dok opgegeven en bij verhuizing geeft hij door wat zijn nieuwe dok is. Een voordeel hiervan is dat in tegenstelling met ons de kaarten op de juiste plaats terecht komen.
Hier zijn vaak problemen bij welke groep de amateur hoort. Denk maar eens aan Zwolle. Ook b.v. Dedemsvaart. En deel trekt naar Hoogeveen en een ander deel "kerkt" bij ons.
Een volgende keer verder. Graag reacties over doorgaan of stoppen.
73 Klaas RQM 32
DEEL 4 QSL-verhaal no.003 d.d.: 05-12-2000
Zoals de vorig keer beloofd een toelichting op het sorteren en verzenden van ingenomen
qsl-kaarten.
Aan het verzoek om de kaarten gesorteerd in te leveren wordt vrij goed gehoor gegeven. De sorteer manier die gewenst wordt is: De call van de geadresseerde op de achterkant van de kaart in de rechter bovenhoek, dus daar waar we normaal op een briefkaart de postzegel plakken.
Verder de kaarten bestemd voor Nederlandse zend en luisteramateurs graag op regio volgorde leggen. Dus 01 boven aan en regio 50 helemaal onder.
Heeft de geadresseerde een zgn. qsl-manager ( dit omdat hij b.v. op een klein eiland of in een eenzame plek woont en ook wat ook veel gebeurt: De ham heeft geld genoeg en is te lui of heeft geen zin om zelf de qsl- administratie te doen.)
Hier moet men op de "postzegelplaats" de qsl-manager vermelden met daar onder het woord manager. Een voorbeeld: B.v. een
kaart bestemd voor HZ1AB. Die is aan de Perzische golf werkzaam en heeft zijn manager in de USA wonen n.l. K8KYP
________________________________________
. K8PYK .
. manager .
________________________________________
De kaart gaat dan op het stapeltje van W -of- K 8. In de laatste week van de maand moeten de regio managers de verzamelde kaarten naar "HET DORP" in Arnhem zenden. Bij mij zijn dat niet zoveel 300 tot 600 stuks. Ik sorteer eerst alle binnenlandse kaarten. Als er meer dan 1 voor een bepaalde regio
zijn ( dat is altijd het geval ) moet er een elastiekje om. Zo worden dat 50 kleine pakjes. Hier omheen een post elastiek en het is
oke.
De buitenlandse kaarten vergen wat meer werk. Zo willen
b.v. Engeland en de USA hun kaarten op het nummer dat na de prefix komt gesorteerd hebben
Als dit gedaan is hier ook een elastiek om en dan de nota invullen en het porto-bewijs van de vorige zending er bij in sluiten. Er een pakket van maken en posten.
Na enige tijd meestal een maand wordt de porto via de giro betaald. Zuinig als ze zijn, eens per jaar tijdens de zgn. qsl-meeting in Arnhem -waar over ik al eerder schreef- krijgen
we allemaal een zak met gebruikte elastiekjes en wat adresstickers mee terug.
Nog een stukje humor: Eens kreeg ik tijdens het sorteren bezoek van een nogal NARrige amateur. Die keek hoe ik het deed en sprak: " Dat doe je helemaal verkeerd". Op mijn
antwoord dat ik het al 47 jaar zo deed volgde geen commentaar hi.
Als ik positieve reacties krijg een volgende keer iets over buitenlandse
bureau's. 73 Klaas PA0KDM RQM-32
DEEL 3 QSL-verhaal no.002
Omdat ik diverse positieve reacties kreeg over de qsl mededelingen volgen er meerdere. Ook vragen over dit onderwerp zijn zeer welkom !
Informatie over de financiën (daar zijn we toch Nederlanders voor!) kwamen van drie hams.
Ook werd gevraagd hoe het sorteren en de verzending gaat.
Eerst het financiële deel: De beide verenigingen dragen naar rato -zoals reeds eerder is vermeld- de totale kosten.
De regionale managers (RQM's) krijgen de verzendkosten naar Arnhem en naar eventuele verspreide leden tegen overlegging van een PTT nota vergoed.
Ze mogen ook de verpakkingskosten (ook een nota) claimen.
Als beloning voor het vele werk (hier ca. 6 uur per maand) is er eens per jaar een vergadering in Het Dorp in Arnhem. We mogen dan de kosten van een treinreis Arnhem v.v. in rekening brengen. We nemen de ingeleverde kaarten van onze afdeling mee en krijgen de bij het bureau binnen gekomen kaarten
mee ter distributie.
De zo uit gespaarde portokosten dekken bijna de reiskosten.
De huishoudelijke vergadering stelt meestal weinig voor. Er worden diverse mededelingen gedaan over de binnen gekomen en verzonden kaarten. Ook wordt de verdeelsleutel -als er om gevraagd wordt- <ikke> bekend gemaakt.
Het zijn meestal de nieuwelingen die diverse "verbeteringen" wensen hi. De rest vindt dat het wel goed gaat.
Er wordt vaak een film gedraaid over b.v. een dx-expeditie, vlieger antennes enz. De eenvoudige consumpties zijn gratis en prima.
Het is hoofdzakelijk voor velen het sociale treffen van oude bekenden het hoogte punt.
En volgende keer wat over het sorteren en verzenden. Nogmaals vragen zijn welkom!
73 Klaas PA0KDM RQM 32
Deel 2 Q S L no. 001
Veel amateurs vragen me over de gang van zaken betreffende het
qsl-bureau. Ik wil trachten hier over enige nuttige info te verstrekken.
Zoals de meeste amateurs wel weten werd na de bevrijding de VERON opgericht.
PA0SE heeft in het bekende boek ---100 jaar radio 50 jaar
Veron--- over die zaak geschreven. Het qsl bureau werd in Rotterdam
gevestigd. Postbus 400. PA0UB, PA0HR en PA0KQ klaarden lange tijd die klus.
Jammer genoeg kwam er in 1953 ruzie en werd een nieuwe club opgericht. De
VRZA. PA0GN Han Gortz in Glimmen was de initiatiefnemer. De reden was dat hij de VERON meende te zien
afdrijven van haar doelstelling n.l. het maken van dx- en het bouwen van zenders en ontvangers. Schema's van
muziek-versterkers, scopen enz. en ook het 2 meter "gedoe" had niets met dx te maken enz. Zelfs de -ER AF- en -ER AAN- advertenties moesten gecleand worden
hi.
Niets van die zaken hoorde in ELECTRON thuis. En zie daar was weer een typische Nederlandse scheuring. (Denk maar aan de drie geiten fokverenigingen.)
Er kwam een qsl-bureau bij en wel Postbus 190 Groningen. Dit gaf veel verwarring en irritatie. Wie geen lid was kreeg geen kaarten. In die tijd had de qsl kaart meer waarde dan nu
vanwege het feit dat het erg moeilijk was met de toen nog gebrekkige middelen dx-verbindingen te maken.
Velen werden zgn. dubbel lid. En zo gebeurde het dat de VRZA in begin 1960 ruim 40% van de Nederlandse zendamateurs als lid had ingeschreven. Men verwachtte zelfs het IARU
lidmaatschap van de VERON over te kunnen nemen.
Het leden aantal liep echter geleidelijk terug en wel hoofdzakelijk door de onderlinge verschillen over de aanpak. Er waren daardoor veel bestuursmutaties. Het gebeurde zelfs dat
de penningmeester er met de goed gevulde kas van door ging. Momenteel schommelt het ledenaantal rond de 20%.
De tijd lost de veel meningsverschillen op en ook dat van de beide
qsl-bureau's.
Rond 1970 kwamen de beide verenigingen overeen een gezamenlijk qsl-bureau op te richten. Dit kwam mede uit noodzaak. Aan beiden kanten was er verloop onder de helpers.
Men vond de directie van "het dorp" in Arnhem bereid tegen een redelijke vergoeding de qsl-affaire te runnen.
De kosten zouden gezamenlijk gedragen worden afhankelijk van het aantal leden aan het begin van elk kalender jaar.
DE VERON afdelings structuur werd als uitgang genomen. Die had op dat moment 50 afdelingen. Dus 50 regio's. De hams van beide clubs benoemden voor elke regio een
qsl-manager. Af
gekort RQM. Die regionale manager moest dus voor alle amateurs in zijn regio beschikbaar zijn. Boven de partijen staan heet dat. Later zijn er sub-regio's bijgekomen zoals
b.v. Assen. Dat is nu R 19-A. Oorspronkelijk viel Assen onder Groningen R-19.
Vermeldenswaard is dat deze opzet zeer geslaagd is. Nederland behoort tot de beste qsl verzorgers in de wereld.
Bij voldoende interesse wil een volgende keer (
b.v. eens per maand) wel meer vertellen over de werkwijze, kosten enz. Het hangt van de het commentaar van de lezer af....
Deel 1
De redactie van deze site heeft me verzocht een en ander over de gang van zaken en ook de historie alsmede het invullen enz. van de qsl-kaarten te behandelen.
Ik wil dit doen mits er voldoende belangstelling voor is.
Eerst even me voorstellen aan de lezers die me (nog) niet kennen.
De call is sinds eind 1948 PA0KDM .
Enige adres info:
Vaartweg 1 7951 RA Staphorst.
In de zomer van 1948 heeft PA0UB toen de landelijke leider van het Nederlandse QSL-bureau me aangesteld als zijn
assistent-qsl manager.
Er waren toen drie luister-amateurs in onze wijde omgeving.
Dit was voor ons te ver en te duur
hi. (slechte treinverbindingen en de auto was echt luxe)
De genoemde luister-amateurs kregen na zelfstudie een PA0 licentie. Er kwamen luisterstations bij die ook verder gingen en
zo ontstond een officieuze afdeling MEPPEL.
Door in-activiteit van het bestuur in Zwolle besloten we in 1959 zelf een afdeling op
te richten. Het (vele) wel en het (weinige) wee valt buiten het bestek van mijn verhaal. Ik werd bijna automatisch de
afdelings-qsl- manager.
Veel plezier beleefd aan deze job en praktisch nooit trubbels gehad. Bij voldoende belangstelling een volgende keer iets
over het invullen, sorteren, en de hoeveelheden qsl's die verzonden worden.
! OP DEZE SITE OOK EEN OVERZICHT MET VOOR WIE ER QSL BINNEN IS GEKOMEN BIJ KLAAS PAoKDM.
Weer een initiatief van de afdeling Meppel en het qsl bureau (pa0kdm)
73 Klaas PA0KDM